Przyznam szczerze, że na początku bałam się, że wersalka będzie niewygodna. Wiele osób mówiło mi, że kanapa z funkcja spania to kompromis, z którego nikt nie jest zadowolony. Dopiero testowanie różnych modeli w sklepie uświadomiło mi, że różnica tkwi w szczegółach. Materac piankowy o gęstości 35 kg/m3 to minimum dla codziennego spania. Grubszy, 16 cm, sprawia, że nie czujesz listew stelaża. Ważne jest też, żeby mechanizm był płynny – tani potrafią zaciąć się po miesiącu. Mój DL działa bez zarzutu od dwóch lat.
Największym wyzwaniem było dla mnie przechowywanie pościeli. W bloku z lat sześćdziesiątych nie ma wbudowanych szaf, a każda komoda zabiera cenną przestrzeń. Rozwiązaniem okazało się lozko z pojemnikiem na posciel, które ma mechanizm podnoszący stelaż do góry. Uwaga – sprawdźcie, czy listwy nie blokują dostępu do wnętrza. W moim pierwszym modelu musiałam unosić cały materac, co przy dwudziestu kilogramach było mordęgą. Teraz mam system gazowych podnośników, które unoszą stelaż płynnie, a ja trzymam w środku cztery komplety pościeli, dwa koce i zapasowe poduszki.
Kolejna sprawa to przechowywanie pościeli, które w bloku jest prawdziwym wyzwaniem. Modele z pojemnikiem wewnętrznym to ratunek dla osób, które nie mają osobnej szafy w przedpokoju. Zwróćcie uwagę na system otwierania skrzynia unoszona na gazowych podnośnikach działa bez wysiłku, a zwykłe zawiasy wymagają siły i podtrzymywania wieka. U mojej przyjaciółki w małej kuchni tapczan jednoosobowy z pojemnikiem na pościel przechowuje dodatkowo zimowe koce i poduszki dekoracyjne. Tylko pamiętajcie, żeby materac nie był zbyt ciężki do unoszenia, bo codzienne sięganie po kołdrę może stać się męczące. Niektóre modele mają dodatkowe szuflady wysuwane z boku, co jest świetne, gdy nie chcecie za każdym razem podnosić całego siedziska.
Przy zakupie zwróć uwagę na stelaz listwowy, bo to on decyduje o komforcie snu i trwałości całej konstrukcji. Stelaz listwowy z regulacją twardości w odcinku lędźwiowym to już wyższa półka, ale jeśli śpisz z partnerem o innej wadze, różnica jest odczuwalna od pierwszej nocy. Do tego materac piankowy o gęstości minimum 35 kg/m3 – taki materac nie odkształci się po kilku miesiącach i nie będzie tworzył zagłębień. Pamiętaj, że pojemnik na pościel działa najlepiej, gdy stelaż jest sztywny i nie ugina się pod ciężarem materaca.
Estetyka też ma . Tapicerka welurowa w odcieniu butelkowej zieleni czy granatu to hit ostatnich sezonów – miękka w dotyku, łatwa w czyszczeniu i odporna na ścieranie. Jeśli masz w mieszkaniu małe dzieci albo zwierzęta, welur jest lepszy niż len czy bawełna, bo nie wciąga kurzu tak łatwo. Z kolei tapicerka welurowa w jasnych kolorach wymaga nieco więcej uwagi przy plamach, ale efekt wizualny wynagradza to. Łóżko z taką tapicerką i pojemnikiem na pościel staje się nie tylko meblem do spania, ale też elementem dekoracyjnym pokoju.
Zanim zaczęłam szukać, popełniłam podstawowy błąd – myślałam, że każda wersalka to to samo. Nic bardziej mylnego. Nowoczesne konstrukcje różnią się diametralnie od tych sprzed dekady. Kluczowym elementem jest stelaz listwowy, który zastąpił stare metalowe siatki. Listwy wyginają się pod ciężarem ciała, dopasowując do krzywizn kręgosłupa, co eliminuje problem zapadania się w środku nocy. Koleżanka kupiła tanichę bez tego rozwiązania i po trzech miesiącach narzekała na bóle pleców. Ja postawiłam na model z regulacją twardości w trzech strefach – różnica jest kolosalna, szczególnie gdy sypiam na boku.
Zastanawiam się często, dlaczego tak długo zwlekałam z zakupem tapczanu z pojemnikiem na pościel. Moja poprzednia kanapa z funkcją spania miała rozkładany schowek z boku, ale dostęp do niego był tak utrudniony, że musiałam odsuwać cały mebel od ściany. Przy tapczanie jednoosobowym to nie problem – pojemnik znajduje się pod siedziskiem i otwiera się do góry. Wystarczy chwila, żeby wyjąć świeżą pościel dla gościa, który zostaje na noc. A jeśli ktoś śpi na co dzień, to samo rozłożenie zajmuje dosłownie kilka sekund. Nie ma potrzeby przekładania poduszek czy zdejmowania tapicerki. Wystarczy pociągnąć za uchwyt i gotowe. To rozwiązanie doceniłam szczególnie w okresie świątecznym, gdy niespodziewanie przyjeżdżają rodzice. Tapczan jednoosobowy w pokoju gościnnym to strzał w dziesiątkę.
Mechanizm rozkładania to serce tapczanu i od niego zależy, czy będziecie go używać z przyjemnością. Najpopularniejszy jest mechanizm DL, który polega na wysunięciu siedziska do przodu i opuszczeniu oparcia. Sprawdza się w wąskich pokojach, bo nie potrzebuje dużo miejsca z tyłu. U mojej siostry w bloku z lat 70. tapczan jednoosobowy z tym systemem stoi przy ścianie i bez problemu rozkłada się nawet przy niskim parapecie. Inna opcja to mechanizm typu wersalka, gdzie oparcie po prostu opada na dół. To tańsze rozwiązanie, ale wymaga więcej przestrzeni przed meblem. Zanim kupicie, zmierzcie dokładnie pokój i sprawdźcie, czy po rozłożeniu zostanie wam przejście do okna lub drzwi balkonowych.